golfsurfen-frankrijk-surfen-bretagne-surftrip-surfvakantie-surfhuis-bretagne

Eva’s surfvakantie in Bretagne

Als ik met een big smile mijn eerste golf van de vakantie uit surf, voel ik opnieuw waarom ik hier zo graag wil zijn. De afgelopen vijf jaar is Surf House Bretagne onze meest favoriete uitvalbasis en komen we hier heel graag om een week lang te surfen en ons weer even helemaal op te laden. Ik kijk er elk jaar weer naar uit om af te reizen naar deze bijzondere, mooie plek. Maar wat maakt het nou eigenlijk zo bijzonder? Dat ga ik je in deze blog vertellen.

Sinds een jaar of drie gaan we in mei een weekje op surfvakantie (de keren daarvoor in september en maart). We vertrekken op Koningsdag (lekker rustig op de weg) en blijven dan meestal tot en met de eerste week van mei. Dit vind ik altijd een top periode om lekker op surfvakantie te gaan. Het is voor mij altijd een soort omschakeling van de winter naar de zomer. Van binnen naar buiten. Na de koude, donkere maanden in Nederland vieren we in Frankrijk de eerste mooie zonnige dagen. Natuurlijk hebben we nu in Nederland ook al een aantal prachtige dagen gehad en heb ik zelfs al een dag op strand gelegen in april(!). Tja, het klimaat is echt een beetje in de war. Maar dan nog kan ik de mooie dagen in Nederland niet vergelijken met wat ik voel als ik in Frankrijk aan het surfen ben.

Surfvakantie staat echt in het teken van surfen (vandaar de naam 😉 ) en dat betekent: dagelijks één of meerdere keren het water in. Verder is eigenlijk niks belangrijk. Tijdens deze vakantie ben je weg van alle dagelijkse ‘afleiding’ die je nog wel hebt als je een vrije dag/week hebt in Nederland. In het water is er geen tijd om na te denken over wat je allemaal nog op je to do lijstje hebt staan of om je zorgen te maken over werk, familie of andere zaken. Zodra je het water in stapt, laat je alles achter je (letterlijk en figuurlijk) en kun je niks anders dan je overgeven aan het hier en nu. Je moet immers in de gaten houden hoe de stroming staat, waar de golven breken en dus waar je in moet peddelen. Ook heb je te maken met het getij en de weersomstandigheden die beiden constant aan het veranderen zijn. En dan heb je nog geen golf gepakt ;). Zodra je echt wilt surfen op de golven, ga je je natuurlijk focussen op de piek (het punt waar de golf begint met breken) en zet je alles op alles om die ene golf te kunnen surfen. Op het juiste moment beginnen met peddelen, precies goed liggen op je board en timen wanneer je gaat staan. Als dit je allemaal gelukt is, heb je als het goed is je eerste golf te pakken en kun je genieten van dat ene korte, maar onwijs bijzondere moment. Alleen jij en niemand anders. Nu ik dit zo schrijf, in de auto op weg naar huis, komen alle mooie golven die ik afgelopen week heb gehad weer in mijn hoofd voorbij. Die momenten vergeet je nooit meer. Het gevoel alsof de tijd eventjes stil staat…

En dat is ook waar het om draait in het leven: bewust leven in het hier en nu. Dat lukt natuurlijk niet altijd, maar sporten en in het bijzonder surfen maakt dat je als vanzelf in het nu gaat leven. Je hebt al je zintuigen nodig voor wat je op dat moment voelt en ervaart. Als ik in Nederland een dag vrij ben, is sporten ook één van de dingen die ik dan het liefste doe. Een rondje hardlopen, wielrennen of als er golven staan: surfen. Het biedt mij ontspanning terwijl mijn lichaam zich juist aan het inspannen is.

Afgelopen week hebben we bijna iedere dag kunnen surfen, soms zelfs twee sessies op een dag. Bij elkaar lig je dan zo’n vier uur per dag in het prachtige, helderblauwe water van Bretagne. Wachtend op een nieuwe set, ondertussen genietend van de zon en de omgeving. Want Bretagne is echt prachtig (zie foto’s).

Omdat we hier nu al vijf jaar komen, is het Surf House een beetje ons ‘tweede thuis’ geworden. Samen met de andere gasten in het Surf House delen we hetzelfde doel: zoveel mogelijk surfen! Na het ontbijt trekken we er met z’n allen op uit op zoek naar de mooiste golven voor die dag.

Geen dag is daarom ook hetzelfde, want Bretagne heeft oneindig veel surfspots, met ieder zijn eigen charmes. Prachtige baaien, hoge kliffen, rotsen of juist zandstrand. Ik krijg er denk ik nooit genoeg van. En het is er nooit druk. Het voelt daarom ook erg speciaal om daar te mogen surfen: alsof die prachtige golven daar speciaal en alleen voor jou zijn.

Surfen met zonsondergang of juist om zeven uur ’s morgens, surfen in hoge, steile golven of juist genieten van ‘glassy longboard waves’. Het kwam allemaal voorbij afgelopen week. Het vele surfen vergt natuurlijk veel inspanning en daarom was lekker eten en slapen prioriteit twee en drie deze week :). Een middagdutje mis ik soms wel in Nederland, maar daar hadden we hier geen gebrek aan. Elke dag stonden we met spierpijn op en soms stonden we met z’n allen om half 12 ’s avonds nog te koken. Je hele ritme wat je meeneemt vanuit Nederland is na één dag verdwenen: I ❤ it.

Naarmate de week vorderde, voelde ik me echt een ander mens worden. Het leven is hier gewoon zo eenvoudig dat er ook gewoon weinig overblijft om je druk over te maken. Toch heb ik wel wat spanning gevoeld aan het begin van deze week. Spanning die ik wel vaker heb tijdens het golfsurfen, zeker wanneer de golven wat hoger worden… Tijdens de eerste dag was ik nog wat moe van de reis en ik had een drukke week gehad voordat we weggingen, kortom: ik was nog niet helemaal in mijn element. En dat komt er dan uit op het moment dat je uit je comfortzone wilt stappen door tóch die hoge golven in te gaan. Tijdens de eerste surfsessie blokkeerde een beetje en wilde eigenlijk helemaal niet het water in gaan. Ik vond het stom van mezelf dat ik het spannend vond, ik maakte mezelf dus kleiner. Ik wist dat het kon, waarom was ik dan angstig? Nadat ik besloot wat liever voor mezelf te zijn, te accepteren dat ik het spannend vond en dat dit ook heel normaal was, ben ik toch gaan peddelen. En na een tijdje had ik dus die ene golf die mij een glimlach bezorgde van oor tot oor (zie begin van dit verhaal).  

Ik was even vergeten hoe belangrijk het is om te accepteren wat je voelt, want daarmee accepteer je ook jezelf. Het is dan nog steeds spannend om datgene te doen waar je bang voor bent, maar het zorgt er in ieder geval voor dat het geen gevecht meer met jezelf is. En soms moet je juíst op die momenten, wanneer je je niet 100% top voelt, iets doen wat je spannend vindt. Dat is echt de beste remedie. We zijn al gauw geneigd om te kiezen voor de veilige weg: het is eng dus ik doe het maar niet.

Ik zou je toch graag mee willen geven dat wanneer je besluit om jezelf door die ruige branding heen te worstelen (en daarbij te accepteren dat je naar adem moet happen) je uiteindelijk beloont gaat worden met de mooiste golven die je je kunt voorstellen. Pas dan kun je weer een worden met jezelf, met het moment en met alles om je heen. En dat verdien je!

Lees meer sportieve verhalen op Eva’s blog sport-eve.com

















You may also like...